Eens, op een dag, zou de hemel weer stralend blauw kleuren. Of oranje. Zo u wilt. Zondag was dan eindelijk die dag. Uitgerekend op Moederdag. Symbolischer kon haast niet, in een seizoen dat gekenmerkt werd door sportief succes én persoonlijk verlies. Moerse Boys is kampioen van de derde klasse. Dik verdiend.
Verlossing
Oranje rookpluimen kleurden de lucht boven Prinsenbeek zondagmiddag daadwerkelijk oranje. Het was het teken van verlossing. Van euforie. Van geluk. Dat het drie degradaties zou duren vooraleer de zon weer zou doorbreken op Akkermolen, daarmee had waarschijnlijk niemand rekening gehouden. Maar des te beter smaakte de champagne nu. Moerse Boys versloeg Beek Vooruit (3-4) en verzekerde zich van het kampioenschap. Van promotie naar de tweede klasse bovendien. Het verblijf in de derde klasse blijft zodoende beperkt tot één seizoen.
Tegen Beek Vooruit liet het vlaggenschip een groot deel van de wedstrijd zien dat het de terechte kampioen is. Een vroege achterstand bracht het in blauw getooide Moerse Boys niet van slag. Sterker nog: de ploeg schakelde ‘gewoon’ een versnelling hoger. Binnen een mum van tijd was de 1-0-achterstand omgebogen in een 1-3-voorsprong, dankzij treffers van Mike, Cas en Rik. Toen diezelfde Mike – haast foutloos deze middag – vlak na rust ook de vierde treffer liet aantekenen, leek het kostje gekocht.
Onnodig spannend
Toch werd het nog onnodig spannend. Want van de defensieve degelijkheid die de ploeg al het gehele seizoen kenmerkt, was in de slotfase plots weinig meer over. In een tijdsbestek van luttele minuten kwam Beek Vooruit via fraaie treffers terug tot 3-4, waardoor er nog hete minuten resteerden. Maar Moerse Boys hield stand. Des te groter was de euforie na afloop. Spelers en staf vlogen elkaar in de armen. Dit succes smaakte mierzoet, na jaren van sportieve teleurstellingen.
Het seizoen 2025/2026 was het seizoen van winstpartijen. Van degelijkheid. Van een ijzeren conditie. Van offensieve klasseflitsen. Het seizoen van meer juichen dan treuren. Eindelijk weer, na seizoenen van nederlagen en chagrijn. Trainer Osman Erbas vertrekt zodoende door de voordeur. Hij stapte in op een moeilijk moment, degradeerde tweemaal met Klein-Zunderts trots, maar bleef loyaal aan de club, zoals de club loyaal bleef aan hem. Met opgeheven hoofd en een kampioenschap op zak vertrekt hij naar Beek Vooruit.
Osman was de dirigent van een orkest dat aantoonde de sterkste te zijn in deze competitie. Met de periodetitel in november, nota bene dankzij een 0-5-zege bij concurrent Victoria’03, gaf Moerse Boys al een signaal af. Nadien gaf het de koppositie nooit meer af. in de topduels, juist als de druk erop stond, toonde het zijn kwaliteiten. Dat het kampioenschap twee duels voor het einde binnen is, is wat dat betreft alleszeggend.
Persoonlijk verlies
Maar seizoen 2025/2026 was meer dan sportief succes. Het was ook het seizoen van persoonlijk verlies. Van verdriet en gemis. Tussen de rookpluimen, het bier en de feestvreugde gingen de gedachten zondag ongetwijfeld ook even naar boven. Naar zij die er altijd bij was, maar er nu niet meer bij kon zijn.
Uitgerekend op Moederdag is Moerse Boys kampioen. Het moest zo zijn.
Opstelling Moerse Boys: Kiske Martens – Rik Mol – Kas Mol – Joey Tak (Lars Jochems) – Hein Coremans – Guus Kerstens – Bart van den Broek – Cas van den Broek – Raad Rasho (Waad Rasho) – Mike de Bruijn – Siemen Boomaerts (Wessel Hendrickx).
Verslag BN De Stem: klik hier!
