Moerse Boys JO15-1 wordt op PSV-achtige wijze kampioen

U bevindt zich hier:
/ Moerse Boys JO15-1 wordt op PSV-achtige wijze kampioen

Nadat er vorige week overtuigend werd gewonnen met 4-0 van SV Terheijden JO15-1, leek niks de JO15-1 tegen te houden om het kampioenschap binnen te slepen. Het kampioenschap kon uit bij ST Zwaluwe/DHV verzegeld worden.  Voor vele was het een eerste keer, een spannend moment, een moment dat je nooit meer gaat vergeten. Ietwat gespannen maar toch met een berg vertrouwen gingen onze mannen en dame met een duidelijk doel naar ST Zwaluwe/DHV. De wedstrijd moest koste wat koste gewonnen worden om daarmee de concurrentie van RSV en MZC’11 achter ons te laten.

Met 15 fitte spelers arriveerde om kwart over 9 op een uitgestorven complex. We wisten aan de voorhand al dat wij als enige op het vroege tijdstip speelde op het sportpark de Den Hoekschot. Wat we niet aan de voorhand wisten, was dat de wedstrijd uitliep tot een bonk spektakel, strijd, passie en uiteindelijk frustratie.

De wedstrijd kon niet beter beginnen voor de JO15-1, al na 10 seconde schoot Twan alle spanning en twijfel uit het team. Voor de wedstrijd kreeg Jorg de opdracht om vanuit de aftrap gelijk naar voren te kijken. Zo gezegd zo gedaan, hij speelde direct de bal naar Twan die op zijn Twans wegdraaide bij zijn tegenstander en direct de 1-op-1 koelbloedig afmaakte. Zo’n vroege voorsprong gaf zekerheid en rust bij de toch wat gespannen spelers. De spanning maakte plaats voor extra zelfvertrouwen en daarmee overliepen we ST Zwaluwe/DHV in het eerste gedeelte van de wedstrijd. Er lag veel ruimte op het middenveld, waardoor we aantal kansen kregen, maar door de uitstekende keeper van ST Zwaluwe/DHV bleef de tweede goal uit. Verdedigend stond het de eerste helft prima, weinig kansen kwamen tegen en als ze er door kwamen stond Cor als betrouwbare sluitpost. Na 19 minuten werd een lange bal van Armin zwak verwerkt waardoor Twan weer 1-op-1 naar de keeper kwam. Ook ditmaal was Twan doeltreffend. Een voorsprong van twee doelpunten, we lagen op roze. Na een aantal goed uitgespeelde aanvallen, lukte het echter niet de 0-3 te maken.

Met een voorsprong van 0-2 was het rust. De thuisgebleven ouders werden gerust gesteld met de door geappte tussenstand. Echter was 0-2 maar een schijnvertoning wat het had kunnen zijn. We creëerden veel kansen en gaven achterin niks weg. Tijdens de rust waakten we met zijn allen wat ons vaker was overkomen, een uitstekende eerste helft, maar een matige tweede helft. Maar dit keer waren ze duidelijk: “We gaan dit niet meer weggeven!!”

De tweede helft begon minder florissant dan de eerste helft. In plaats van dat wij kansen kregen, kregen we ze nu vooral tegen. De tweede helft was 8 minuten oud en St. Zwaluwe/DVH maakte gebruik van ons dipje en scoorde de aansluitingstreffer. Het zal toch niet? We zullen het toch niet echt weer weggeven in de tweede helft? Het antwoord leek te komen van Tycho. In de 49ste minuut scoorde hij de 1-3. Na een goede dribbel van Twan haalde hij verwoestend uit, de keeper keerde zijn schot maar Tycho kon de rebound gemakkelijk binnen tikken. Iedereen kreeg weer adem en de vloek van de tweede helft bleek doorbroken te zijn. Zeker toen de linsksbuiten van St Zwaluwe/DHV een gele kaart kreeg en tien minuten uit het veld moest. Nog 20 minuten te gaan tegen tien man, iedereen rook het kampioenschap al. Echter leek het wel dat ST Zwaluwe/DHV hier juist extra power van kreeg al na 3 minuten scoorde het tiental de 2-3. Alles vanaf dat moment begon tegen te zitten, de vloek van de tweede helft was terug. Ondanks dat ST Zwaluwe/DHV met een speler aan de kant stond vanwege de gele kaart, speelde we er tegen 11. Tobias maakte in de 16 meter een sliding uit het boekje. De scheids besloot echter een penalty te geven en de smaakmaker van ST Zwaluwe/DHV pakte dit verlate sinterklaascadeau uit.

Met nog iets meer dan tien minuten op de klok moest er een goal gescoord worden om het kampioenschap veilig te stellen. Met zijn allen gingen ze ten strijde en creëerde het wat kansjes maar echt grote mogelijkheden zaten er niet in.  De tijd van de gele kaart was verstreken dus mocht de speler er weer in. Het was weer 11 tegen 11, maar de scheids was nog niet klaar met het geven van cadeautjes. Uit een aanval dat notabene buitenspel was en ook keurig gevlagd werd door onze vlagger besloot de scheids toch een penalty te geven voor wederom een correcte tackle van Tobias. De spelers door het lint, de trainers door het lint, maar uiteindelijk is er niks aan te doen en blijft de scheids bij zijn beslissing.

De vorige penalty werd goed binnen geschoten en hij mocht weer aanleggen voor zijn tweede penalty. Het geluk lacht ons ditmaal toe, want de penalty werd dramatisch het vangnet in gejaagd. Alle frustratie kon nog voor de allerlaatste keer omgezet worden naar hoop. We hadden nog iets meer dan twee minuten om de winnende goal te maken. In de allerlaatste minuut was het dan bijna te mooi om waar te zijn, Thijs kwam bij de tweede uit en krijgt de bal op goal maar de hele droom spatte uit een op de paal. De scheids besluit kort daarna om er een eind aan te maken.

Het is niet gelukt om het kampioenschap over de streep te trekken in ST Zwaluwe/DHV. Het was zelden zo stil in de kleedkamer, nog niet gesproken over de terugweg naar Zundert. Alle festiviteiten die gepland stonden zagen er nu een stuk minder gezellig uit.

Dat we zelf het kampioenschap niet binnen haalde was een domper maar het was nog niet voorbij. Met het puntje kwamen we op 24 punten en dat is 1 meer dan RSV en drie meer dan MZC’11. Als die wedstrijd eindigde in een resultaat waarin RSV in ieder geval niet wint, zijn wij alsnog kampioen doordat wij een beter doelsaldo en minder verliespunten hebben.

In de kantine wachtte we met de hele selectie bij elkaar op de alles beslissende uitslag van RSV vs MZC’11. RSV was in dit geval AJAX en MZC’11 was onze Graafschap. Alle hoop is op hun gevestigd. Met een ruststand van 0-0 begon het geloof van toch nog een goede afloop te groeien. Na 100 x de site van Voetbal.nl verfrest te hebben stond daar een uitslag van 0-2 voor MZC’11.

Een explosie van vreugde, enthousiasme en blijdschap ontplofte in de kantine van Moerse Boys. Onze mannen en dame hebben het gehaald, ze zijn KAMPIOEN!! De stemming was 180 graden gedraaid ten opzichte van twee uur eerder in Zwaluwe. Met een omweg en een hoop spanning en frustratie is het ze toch gelukt, mede dankzij de hulp van MZC’11.

Zoals aan het begin gezegd zal dit een dag zijn die je nooit meer gaat vergeten. Het is voor iedereen een beloning voor het harde werken gedurende het hele seizoen. Alle passie en plezier dat dit team heeft is een genot om van dichtbij te zien. Het zijn echte winnaars die er met zijn alle super hard voor geknokt hebben. Dit is een team met veel talent, kwaliteit en gezelligheid, een team waar wij als trainers ontzettend trots op zijn!

Geschreven door: Zeer trotste trainers

 

 

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp