MO17 wint met een lach en een traan

U bevindt zich hier:
/ MO17 wint met een lach en een traan

Zaterdagmiddag 16:00. Het tijdstip van de aftrap voelde wat ongewoon aan voor Moerse Boys MO17. Toch was dat het tijdstip van handelen voor de wedstrijd in Etten-Leur tegen Unitas’30. Een mooi voorgerecht voor de zaterdagavond. De wedstrijd op Akkermolen was een prooi voor de Moer. De oranjehemden wonnen in januari met 1-0 van de Ettense ploeg, maar de MO17 hield de wedstrijd te lang spannend. Dat moest deze keer dus anders!

En wat heet! Binnen 20 minuten had Moerse Boys een comfortabele 0-2 voorsprong te pakken en voor rust werd die voorsprong nog uitgebouwd naar een marge van drie. En heet was het zeker trouwens. Het kunstgrasveld zorgde voor een verrassende, benauwde hitte. De oranjehemden waren daar duidelijk niet van onder de indruk en voetbalden zich frivool naar een 0-3 voorsprong bij rust. Het zorgde voor een lach op ieders gezicht!

Het eerste doelpunt is misschien nog wel het meest memorabele doelpunt van de dag. Nee, het was niet de fijne combinatie van Quinty en Nynke in de eerste minuut die het openingsdoelpunt opleverde. De hoofdrol was dit keer voor iemand van wie je het misschien niet zo snel verwacht. De immer hardwerkende Debby speelde een dijk van een wedstrijd en zag die in de 6e minuut al beloond worden met een doelpunt. Een bal komt lekker aanrollen voor haar voeten en zonder na te denken waagt ze een poging op het doel. De bal valt heerlijk binnen, maar zelf lijkt ze nog niet in de gaten te hebben dat ze gescoord heeft. Vrij snel wordt de vreugde bij Debby en haar teamgenoten zichtbaar. Een verdiend hoogtepunt voor Debby en een glimlach van oor tot oor is het resultaat. En de 0-1 voorsprong natuurlijk.

Het openingsdoelpunt lijkt een opmaat voor meer te zijn. Moerse Boys heeft er zin, voetbalt een aantal goede kans bij elkaar en ook achterin heeft de ploeg oerdegelijk verdedigen tot een kunst verheven. Lieke heeft nog een mooie redding in huis op een inzet in de korte hoek, maar verder heef de doelvrouw het behoorlijk rustig. Dat mag mede op het conto van laatste vrouw Lynn en haar sterke verdediging worden geschreven. Zo krijgt Maud het een aantal keer zwaar te verduren, maar laat ze zien dat ze niet van de wijs te brengen is. Uiteindelijk komt Maud dus als grote winnaar uit het gevecht met haar sterke en felle tegenstander.

Goed, Moerse Boys voetbalde dus een aantal behoorlijke kansen bijeen, maar uiteindelijk lukt het pas in de 18e minuut om de verdubbellaar aan te tekenen. De Moer had echter genoeg mogelijkheden om dat al een stuk eerder te doen. Zo mist de kopbal van Joy wat kracht, de poging van Quinty mist het doel en de inzet van Nynke raakt jammerlijk de paal. Uiteindelijk was een keurige actie en dito afronding van Minke wel genoeg om de 0-2 aan te tekenen.

Na de 0-2 gaat de Moer vrolijk verder met leuk voetballen en wordt het opnieuw een aantal keer dreigend voor de goal van Unitas’30. Zeker de scherpe corners van Julie springen in het oog, maar een doelpunt levert het helaas niet op. Waar Julie zo dus een aantal goede voorzetten aflevert, is ze vijf minuten voor rust het eindstation van een goed voorzet. Minke ontsnapt weer eens op de linkerflank en levert een lekkere voorzet af op Julie. Laatstgenoemde drukt heerlijk af in de verre hoek en zorgt zo voor de 0-3. En een glimlach die nog iets meer glimt als dat die al deed.

Al bij al speelt de Moer dus een sterke eerste helft. Zaak is het om die lijn verder door te trekken, maar al snel in de tweede helft lijkt dat een stuk lastiger te worden. Zo kruipt de zon langzaam achter de wolken. Sterker nog, die wolken worden ook alleen maar donkerder. Unitas’30 komt een stuk beter voor de dag in het tweede bedrijf. De ploeg weet met wat omzettingen en nieuwe energie de Moer flink terug te dringen. Gelukkig lukt het de Moer, en met name doelvrouw Emely die een aantal heerlijke reddingen in huis heeft, om het doel schoon te houden. Verdedigers Lynn, Maud, Isa en Myrthe mogen aan de bak, maar kunnen dus niet voorkomen dat Emely meermaals handelend op moet treden. De complimenten richting Emely zijn dan ook terecht (en zorgen voor een glimlach op haar gezicht). Ook alleskunner Jill speelt later sterk in de verdediging en draagt zo mede bij aan de clean sheet van de oranjehemden.

Aanvallend gezien lukt het Moerse Boys wat minder om een vuist te maken. Te vaak en te snel wordt de diepte gezocht en daar heeft Unitas’30 steeds een prima antwoord op. Op het uur ontvangt Lieke en stevige beuk die een terecht vrije trap oplevert aan de zijkant van de zestien. Lieke slingert de bal gevaarlijk voor het doel, maar Jill en Joy kunnen de voorzet niet tot doelpunt promoveren. Ook Quinty waagt later nog een poging maar haar poging met links gaat jammerlijk over het vangnet.

Zo haalt de Moer niet haar niveau van de eerste veertig minuten, maar er is nog geen vuiltje naast de ietwat donkere wolken aan de lucht voor de ploeg. Echter, zo’n tien minuten voor het laatste fluitsignaal moet Julie met een pijnlijke lies het strijdtoneel verlaten. De behendige middenveldster heeft veel pijn en dat zorgt ervoor dat van die glimlach opeens weinig meer over is. Helaas hoort dat ook bij het voetbalspelletje, maar laten we vooral hopen dat Julie snel weer glimlachend op het veld staat!

Zo wint Moerse Boys dus met 3-0. Lang leek het een overwinning met een lach te worden, maar in de tweede helft kwam daar toch een traantje bij. Voor de MO17 is het zaak om zichzelf nog één keer op te laden voor de laatste competitiewedstijd. Komende zaterdag is de MO17 hèt voorgerecht op een mooie dag op Akkermolen. Om 13:00 trapt de ploeg af tegen Terheijden. Schijnt de zon dan? Heeft iedereen dan weer een mooie glimlach? En krijgen MO17-iconen Quinty en Maud een waardig afscheid? (En haalt NAC de finale van de nacompetitie?) Bijzijn is meemaken, tot zaterdag!

Facebook
Twitter
LinkedIn
WhatsApp